UAIGNEAS

Le Breandán Ó Beacháin (1923 – 1964)

Blas sméara dubh’ (taste of blackberries)
tar éis báistí
(after the rain)
ar bharr an tsléibhe.
(on top of the mountain)

I dtost an phríosúin (in the quite of the prison)
feadaíl fhuar na traenach
(the cold whistle of the train)
Cogar gáire bheirt leannán
(the whisper-laughter of two lovers)
don aonarán.
(for the lonely person)

Mothúcháin/ téamaí gur féidir a ionannú leis an dán seo: brón (sadness), uaigneas (loneliness), cumha (nostalgia), briseadh croí (heartbreak), grá (love), imní (anxiety), dóchas (hope), éadóchas (despair), éad (jealousy), formad (envy), saoirse (freedom), daoirse (hardship), áiféala (regret), mí-ádh (misfortune), míshonas (unhappiness), etc..

dóchas mar théama le feiceáil sa dán seo. Hope as a theme is to be seen in this poem:

  • Feicimid dóchas sa dán seo le Breandán Ó Beacháin mar is cuimhin leis laethanta a óige ar bharr cnoic nuair a bhí sé óg agus é ag piocadh sméara dubha.  Nuair a bheidh sé saor beidh sé ábalta é sin a dhéanamh arís.
  • dóchas ag an fhile freisin mar is léir dó mbeidh sé amuigh arís sa saol la éigin, an bháisteach ar a aghaidh agus an dúlra le feiceáil aige. Is é an dóchas sin a thugann misneach dó dul ar aghaidh, is dócha
  • Is cinnte go bhfuil dóchas ag an fhile nuair a chloiseann sé na leannáin ag gáire lena chéile taobh amuigh den phríosún mar tá a fhios aige go bhfuil an saol ag dul ar aghaidh agus go bhfuil an saol sin ag fanacht leis nuair a bheidh sé saor lá éigin.  Comhartha dóchais iad don aonarán i bpríosún.
  • Tá  dóchas agus  éadóchas le haireachtáil ó thús go deireadh an dáin seo mar tá sé le mothú taobh thiar de gach líne, dar liomsa.  Tá an téama seo curtha in iúl ag an fhile go gonta éifeachtach tríd síos.  Mar sin is dán cumasach álainn é.