Dónall Óg

(Ní fios cé chum an dán seo)

*An brón sa dán ‘Dónall Óg’

  • Feictear an brón sa dán ‘Dónáll Óg mar tá cailín fágtha ina haonar nuair a d’fhág a buachaill í.  Tá an dealramh ar an scéal go bhfuil sí ag feitheamh clainne mar cloiseann sí ‘focal trom ó lucht an bhéadáin’brón ar an gcailín bhocht mar beidh uirthi a baile féin a fhágáil.
  • a lán íomhánna brónacha sa chéad véarsa faoi ghrá neamhbhuan an bhuachalla. Deir an file go raibh a ghrá cosúil le sneachta a leánn go tapa, nó le gaineamh sa mhuir, nó le leoithne gaoithe sna gairdíní, nó le tuile thréan a thagann agus a imíonn gan ach an damáiste a rinne a fhágáil ina diaidh.

  • Sa dara véarsa tá brón ar an fhile mar níor éist sí lena mháthair.  Dar leis an fhile bhí a máthair ró-dhéanach lena comhairle chiallmhar mar bhí an dochar déanta cheana féin. Mar a deir an file sa dán ba ‘é fál ar an ngort é i ndiaidh na foghla.’
  • Ach is é an véarsa deireanach an véarsa is brónaí dar liomsa mar is amhlaidh gur ghoid an buachaill suarach seo gach rud ón chailín bhocht.  Ghoid sé gach bóthar roimpi, ghoid sé a cuid aislingí uaithi, ghoid sé glaine a croí uaithi agus tagann brón mór orainne nuair léimid líne dheiridh an dáin ina ndeir an file linn go bhfuil an-eagla uirthi gur ghoid sé fiú Dia féin uaithi.